تاريخ هركشور، شناسنامه و هويت ساكنان آن سرزمين است. كودكان و نوجوانان هر كشور، از طريق آگاهي از گذشته سرزمين خود و دست آوردهاي تمدني و فرهنگي پيشينيان، مي‌توانند اوضاع كنوني جامعه شان را بهتر درك نموده و گام‌های حساب شده براي آينده خود بردارند.

روال معمول بسياري از آموزگاران و معلمان آن است كه مطالب كتاب درسي را به جزوه سؤال و جواب تبديل ساخته و از اين طريق، دانش‌آموزان را وادار به حفظ طوطي‌وار تمام مندرجات كتاب مي‌نمایند. به واسطه اين امر، آموزش تاريخ، عمدتاً جنبه رفع تكليف يافته و بيشتر دانش‌آموزان براي كسب نمره به آن توجه مي‌نمايند. نتيجه ديگر مجبور ساختن دانش‌آموزان به حفظ چند صد سؤال و جواب مهم و غيرمهم، آن است كه اغلب دانش‌آموزان، از تاريخ دلزده شده و مطالعه آن را بيهوده و بي تأثير در زندگي حال و آينده شان مي‌دانند.
اين پرسش اساسي باقي مي‌ماند كه چگونه آموزگاران و معلمان مي‌توانند اسباب علاقه مندي كودكان و نوجوانان به تاريخ را فراهم سازند؟
در موسسه بین المللی نیکو، برآنيم تا نشان دهيم كه بااستفاده مناسب از برخی امکانات قابل دسترس و نیز دنبال نمودن راهکارهای خلاقانه و جذاب، مي‌توان بر علاقه کودکان و نوجوانان به درس تاريخ افزود. در تبيين اين راهكارها و شيوه‌های جذاب و ساده، تمرکز روی آموزش بهينه يكي از مفاهيم اساسي مورد نظر در درس تاريخ ـ مفهوم «گذر زمان و تغيير»ـ مبناي كار قرار گرفته است. اين استراتژي از آن رو مد نظر قرار گرفته كه رويدادهاي تاريخي، در دل زمان اتقاق افتاده‌اند و فهم گذر زمان و مهمترين پيآمد آن (يعني تغيير)، محور و اساس آموزش تاريخ مي‌باشد.
از راهكارهاي مفيد و موثر برای علاقه‌مند ساختن بچه‌ها به تاريخ، بردن آنها به موزه است. حضور كودكان و نوجوانان در موزه‌ها، زمينه و اسباب تجسم عيني برخي از مسائل تاريخي را فراهم ساخته و به فهم سريع و پايدار پاره‌اي از مطالب تاريخي مدد مي‌رساند. به عنوان مثال، چنانچه دانش آموز يك ماشين قديمي و يا يك چرخ را در موزه ببيند، راحت‌تر به سير پيدايي و تكامل دوچرخه و ماشين پي خواهد برد. همچنين با ديدن عكس‌های قديمي، موضوع تغيير تدريجي شكل و جنس لباس‌ها يا ساختمان‌ها و ظروف را مي‌فهمد. به واسطه تأثير قابل توجه موزه در ايجاد علاقه دانش‌آموزان به درس تاريخ، همواره صاحب نظران آموزش تاريخ بر اهميت اين امر تاكيد ورزيده‌اند.
بردن بچه‌ها به محله‌ها و فضاهای تاریخی، افزون بر ایجاد تنوع و افزایش علاقه به درس تاریخ، می‌تواند برخی از مطالب انتزاعی تاریخی را به صورت عینی و ملموس درآورد. بازدید از مکان‌های تاریخی، می‌تواند به مثابه ابزارها و حلقه‌های اتصال ذهن کودکان و نوجوانان به دنیای گذشته باشد. در ضمن گردش‌های علمی، با سوار کردن بچه‌ها بر اسب خیال و نیز جلب توجه بچه‌ها به برخی زوایای هنری و معماری موجود در بناهای برجای مانده، می‌توان بعضی از جنبه‌های تمدنی روزگاران گذشته را ملموس و برجسته ساخت. با بردن دانش‌آموزان به فضای بیرون از دیوار تنگ کلاس درس و بیان جذاب و شیرین مباحث هنری و تاریخی مرتبط با بناهای تاریخی موجود در زادگاه مخاطبان یا آثار موجود در شهرهای مهم تاریخی کشور، می‌توان شیرینی تاریخ را به بچه‌ها چشانید و احساس خودباوری را در آنان تقویت نمود. بیان سنجیده و پرشور آموزگاران و معلمان در هنگام بازدید دانش‌آموزان از مکان‌های تاریخی، می‌تواند قوه تخیل آنان را برانگیخته و احساس زندگی در دنیای گذشته را در فکر و ذهن بچه‌ها زنده نماید. فایده دیگر بازدید حساب شده کودکان و نوجوانان از مراکز و بناهای تاریخی، آن است که علاقه بچه‌ها برای حفاظت از میراث‌های فرهنگی را دوچندان می‌سازد .
علي‌رغم وجود مشكلات و موانع قابل توجه بر سر راه آموزش بهينه تاريخ، دست آموزگاران و معلمان علاقه‌مند و خوش ذوق براي بهبود نسبي فرآيند يادهي ـ يادگيري تاريخ بسته نيست. شروع حركت در اين زمينه، مستلزم آن است كه به اهميت آموزش تاريخ باور داشته و بپذيريم خواندن تاريخ مي‌تواند در زندگي حال و آينده بچه‌ها منشاء فايده و اثر باشد. بعد از پذيرش اين حقيقت و يافتن انگيزه‌های لازم و كافي براي تحول در آموزش تاريخ، آموزگاران و معلمان بايد به دنبال بررسي راه‌های ممكن جهت دور شدن از وضع فعلي و حركت به سمت جايگاه برتر آموزش اين درس باشند. بديهي است كه اين امر با مطالعه مقالات و كتاب‌های عمومي (مربوط به كل دروس و ويژگي‌های دانش‌آموزان) و مطالب خاص مربوط به آموزش تاريخ که بعضاً در مجلات رشد آموزش ابتدايي، راهنمايي، و رشد تاريخ منتشر شده‌اند، عملي خواهد شد؛ به واقع گام دوم تحول زماني برداشته خواهد شد كه، معلمان به دانش و مهارت اوليه و لازم براي حركت مجهز شوند.